Sto(ber)ry

accofreros:

Baby Gook is sooo adorable! #kyeopta #babygook #emergencycouple #mostwantedbaby

accofreros:

Baby Gook is sooo adorable! #kyeopta #babygook #emergencycouple #mostwantedbaby

(via schezz-fxx)

Special Proof part (chanbaek)

         “ตัวเล็กกกก ป๊ะป๋ากลับมาแล้ว” เสียงทุ้มดังไปทั่วบริเวณบ้านทันทีที่มาถึง ปาร์คชานยอลหัวหน้าครอบครัวทำงานหาเลี้ยงทุกชีวิตเหน็ดเหนื่อยกลับมาเมื่อใดก็มักจะตรงเข้าไปเติมพลังจากเจ้าหนูตัวน้อย ดวงใจของบ้านปาร์ค

 

            ทั้งที่เขาก็ไม่ได้กลับดึกกว่าทุกวัน แต่ทำไมวันนี้บ้านเงียบ ปกติต้องได้ยินเสียงอ้อแอ้ร้องขานรับคุณพ่อแล้วนี่นา ทำไมวันนี้ฮันฮยอนเงียบไป หรือว่าจะหลับแล้วกันนะ

 

            “แบค ฮันฮยอนล่ะ ฮันวอลไปไหนทำไมวันนี้ทำเค้กคนเดียว” นอกจากบ้านจะเงียบแล้วยังมืดอีกต่างหาก มีเพียงส่วนครัวเท่านั้นที่มีแสงไฟสว่างจ้า และมีเพียงคนตัวเล็กของเขาที่ง่วนอยู่กับการทำเค้ก

 

            “ฮันวอลพากลับไปเยี่ยมยาย” แบคฮยอนกำลังตวงส่วนผสมใส่อ่างสแตนเลส กำลังใจสมาธิจึงไม่ได้สนใจร่างสูงมากนัก เพียงแต่ตอบคำถามไปเรียบๆ ไม่ได้สนใจสามีที่เหนื่อยจากการทำงาน ไม่ถามไถ่เหมือนทุกวันว่าสามีกินข้าวหรือยัง

 

            “แน่ะ พาเจ้าหมีน้อยไปก็ไม่บอกไม่กล่าว แล้วพี่จะฟัดใครล่ะทีนี้” น้ำเสียงก็ดูเหมือนจะน้อยใจลูกอยู่หรอก แต่สายตาที่มองคนทำเค้กไม่ได้น่าไว้ใจหรือเข้ากับน้ำเสียงสักนิด แค่นี้ก็รู้แล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้น เกริ่นมาขนาดนี้แล้ว

 

            “วันนี้พี่เหนื่อยมากเลยบยอนตัวน้อย ขอชาร์ตพลังหน่อยนะ” ไม่ทันได้ตอบอะไรก็โดนอ้อมแขนหนาคว้าตัวหมับเข้ากอดแล้ว

 

            “ปล่อยเลยนะพี่ปาร์ค แบคจะทำเค้ก แล้วกอดเข้าไปได้ยังไง ตัวแบคมีแต่กลิ่นเหงื่อ เหม็นเปรี้ยวแย่” ละมือจากส่วนผสมขนมเค้กตรงหนามาตีมือปลาหมึกที่กำลังกอดรัดเขา ทั้งยังเอาจมูกมาซุกไซร้ไปทั่วแบบนี้

 

            “ไม่เหม็นหรอก หอมกลิ่นขนมจะตาย แต่ถึงจะเหม็นเปรี้ยวพี่ก็ไม่เกี่ยง ถ้าวันนี้จะได้กินหมูมะนาวอ่ะนะ” คงไม่มีอะไรมาขัดขวางภารกิจกินหมูมะนาวของชานยอลได้อีกแล้ว นอกจะแกะมือปลาหมึกออกไปไม่ได้ แบคฮยอนยังต้องรับมือกับสะโพกแกร่งที่พยายามเสียดสีกับด้านหลังของเขาอย่างไม่มีท่าทีจะลดละเลยแม้แต่น้อย

 

            “ปล่อยนะ แบคจะทำเค้ก ถ้าไม่มีเค้กขายโอเซมันต้องฆ่าแบคแน่” หลังจากผ่านคอร์สเรียนทำขนมในระหว่างที่ฮันวอลกำลังท้องเจ้าตัวเล็ก จนบัดนี้เจ้าตัวเล็กอายุได้หกเดือน แบคฮยอนและฮันวอลก็ได้ใช้วิชาที่เรียนมาทำเป็นอาชีพ เริ่มต้นจากการทำเค้กส่งให้ร้านกาแฟของเพื่อนรักขาย แน่นอนว่าวันแรกๆเป็นการยัดเยียด แต่ตอนนี้เค้กของแบคฮยอนขายดีจนทำแทบไม่หวาดไม่ไหวในแต่ละวัน

 

            “ช่างมันปะไร ไม่มีเค้กขายวันเดียวร้านมันไม่เจ๊งหรอก แต่วันดีๆเงียบๆแบบนี้ไม่ได้หาได้ง่ายๆนะแบค” ก็ลองเซฮุนเรียกร้องค่าเสียหายสิ ปาร์คชานยอลคนนี้ยอมจ่ายเต็มที่ ถ้ามันจะแลกกับวันดีๆที่หาได้ยากแบบนี้ วันที่ไม่มีเจ้าตัวเล็กมานอนกั้น หรือวันที่จะต้องทำอะไรเกรงใจฮันวอลและเด็กน้อยในยามค่ำคืน

 

            เขาอุตส่าห์ลงทุนซื้อบ้านที่ชานเมือง เงียบสงบไร้เพื่อนบ้านที่จะต้องคอยเกรงใจในยามที่เสียงดัง ในเมื่อบ้านเศรษฐีมันตั้งอยู่ห่างกันมากมายขนาดนี้ ต่อให้ไปโชว์กันข้างกระจกยังไม่มีใครเห็นเลยด้วยซ้ำ

 

            “ได้ยังไง”

 

            “ได้สิ” ใครจะไปปล่อยโอกาสดีๆแบบนี้หลุดลอย ถ้าแบคฮยอนทำเค้กต่อมีหวังคืนนี้ไม่พ้นเที่ยงคืนแน่กว่าคนตัวเล็กจะทำเสร็จ ไหนจะหมดแรงนอนสลบอีก ไม่ได้ เวลาแบบนี้มันนาทีทองชัดๆ

 

            “เอ๊ะ ทำไมดื้ออย่างนี้ ถอยไปเลยแล้วก็เอาปาร์คน้อยนั่นออกห่างจากก้นแบคด้วย” ในเมื่อแกะมือปลาหมึกไปไม่ได้ ก็คงต้องปล่อยให้รามือไปเองบ่นๆเข้าก็เลิกเอง ตั้งหน้าตั้งตาทำเค้กต่อดีกว่า

 

            “งั้นเอาอย่างนี้ แบคทำเค้กไป พี่ก็ทำแบคไป รับรองไม่กวนเวลาแบคทำเค้กหรอก” ยังคงพูดเสียงทะเล้นทั้งยังแอบซอยสะโพกถี่กระแทกใส่ด้านหลังของคนตัวเล็กเป็นการก่อกวนด้วย

 

            “ไม่ต้องดึ๊บก้นแบคเลย แบคบอกว่าไม่ได้ก็คือไม่ได้ อื้อออ ทำอะไรน่ะ เอามือออกไปเลยนะ” ทำมิดีมิร้ายก้นนิ่มของเขาผ่านร่มผ้าไม่พอ ยังจะใช้มือหนาล่วงล้ำล้วงเข้ามาถึงในร่มผ้าแอบแกล้งบยอนน้อยของเขาอีกด้วย

 

            “แบคก็ทำเค้กไปสิ จะมาสนใจพี่ทำไม เดี๋ยวไม่มีเค้กขายนะ” ยังจะมาพูดเอาแต่ใจแบบนี้อีก ถ้าสามีจะทำตัวอยู่ไม่สุขขนาดนี้แล้วแบคฮยอนจะเอาสมาธิเอาแรงที่ไหนไปทำเค้ก

 

            “ปล่อย แบคบอกให้ปล่อย นี่คิดจะลองดีใช่ไหม” ต้องขู่แล้ว เอาแต่ใจมากเกินไปแล้วนะ ทำไมถึงหื่นแบนี้นะอีพี่ปาร์คเนี่ย แค่ไม่ได้ทำกิจกรรมเข้าจังหวะกันแค่เดือนเดียวไปตายอดตายอยากจากไหนมาเนี่ย คิดจะเรียกร้องความสนใจแน่ๆ แต่จะมาไม้ไหนก็ไม่ได้ผลกับแบคฮยอนหรอก

 

            “อู้ววววววว” ร่างสูงครางต่ำ เมื่อจู่ๆคนตัวเล็กก็ก้มตัวลงเอื้อมไปหยิบของที่อีกฟากหนึ่งของโต๊ะ ทำให้ก้นงอนงามของคนตัวเล็กกระแทกเข้าเป้า … เป้าจริงๆ เป้าพี่ปาร์คเข้าอย่างจัง ทำเอาหนอนน้อยที่กำลังขยุกขยุยเคลื่อนตัวไปมาเด้งดึ๋งปึ๋งปั๋งขึ้นมาทันที

 

            แบคฮยอนเองก็ไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนี้หรอก มันบังเอิญ … บังเอิญต้องหยิบมีดมาเฉือนถุงแป้ง แม้ใกล้ๆตัวจะมีกรรไกรก็ตาม

 

            แบคไม่ได้ยั่วนะ

 

            ไม่ได้ยั่วจริงๆ

 

            “ถอยไปเลยนะ ไม่งั้นแบคแทงพุงแตกจริงๆด้วย” เมื่อเฉือนถุงแป้งเสร็จ ก็แทงมีดใส่อากาศรัวๆเป็นการข่มขู่ แต่ก็ดูเหมือนคนด้านหลังจะไม่ได้กลัวสักนิด

 

            “เชื่อสิ แบคแทงไม่ทันพี่หรอก มีดพี่ไม่คม แต่แข็ง แบคก็เคยลองแล้วนี่ คิดจะสู้หรอ” มัวแต่ฟังว่าคนด้านหลังกำลังพูดอะไร และง่วนอยู่กับการเทแป้งลงในตะแกรง ไม่ทันได้ระวังตัวจนถูกดึงกางกางรั้งลงไปอยู่ที่ข้อเท้าอย่างรวดเร็ว

 

            “ย่าห์!!!! อีพี่ปาร์คทำอะไรน่ะ” ร่างเล็กโวยทันที แต่ก็ทันแค่เสียงโวยวายเท่านั้นแหละ การเคลื่อนไหวร่างกายยังแพ้ร่างสูงอยู่มากนัก เมื่อจู่ๆก็รับรู้ได้ถึงความเย็นที่แทรกผ่านร่างกายส่วนหลังเข้ามา

 

            “อื้อออ มันเย็น เอาออกไป” ไม่รู้ร่างสูงไปคว้าเจลที่แช่อยู่ในตู้เย็นมาตอนไหน รู้ตัวอีกทีมันก็มาอยู่บนนิ้วหนา มาวนเวียนอยู่ในร่างกายเขาแล้ว ทำเอาร่างเล็กกระตุกจนแป้งในตะแกรงร่วงกราวลงในอ่างส่วนผสมเค้กกระจุกใหญ่

 

            “พี่จะช่วยแบคร่อนแป้งไง ไม่ดีเหรอ” คนเอาแต่ใจขี้แกล้งอย่างชานยอลไม่หยุดเพียงเท่านั้น เขาสวนกายหนาของตนเองแทรกสอดเข้าไปในร่างกายของคนตัวเล็กทันทีเมื่อได้รับการปรับสภาพจากสารหล่อลื่นแล้ว

 

            “อื้ออออ พอ”  และชานยอลก็ช่วยแบคฮยอนร่อนแป้งอย่างที่โอ้อวดไว้จริงๆ ในเมื่อแบคฮยอนทำเพียงแค่ประคองตะแกรงร่อนที่มีแป้งบรรจุอยู่เต็มหน้าตะแกรง ส่วนแรงขยับนั้นเกินจากแรงผลักและดันจากส่วนหลังที่ร่างสูงส่งมาล้วนๆ ยิ่งส่งแรงมามากตะแกรงก็ขยับไปมาก และยิ่งสั่นแรงขึ้นเรื่อยๆ จากที่ร่างกายโยกคลอนไปข้างหน้าเล็กน้อย ก็เหมือนร่างของแบคฮยอนนั้นสั่นอยู่กับที่เมื่อจังหวะที่อีกคนส่งมามันถี่เสียเหลือเกิน

 

            มือบางที่เคยพยุงตะแกรงให้แป้งตกลงสู่อ่างสีเงินก็เริ่มออกนอกลู่นอกทางเมื่อคนตัวเล็กมือไม้อ่อนจนเกินกว่าจะประคองมันไหว แป้งที่เคยมีอยู่เต็มก็ถูกร่อนจนตกลงไปในอ่างสีเงินเสียแทบสิ้น

 

            “แป้งหมดแล้ว แบคเลือกเอาละกันว่าตอนนี้ อยากร่อนแป้งต่อ” ร่างสูงเว้นจังหวะหายใจก่อนจะกระซิบเสียงต่ำทุ้มแหบกระเส่า

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“หรืออยากร่อนปาร์ค”

มันคือสเปที่หายไปกับเล่ม พบกันครึ่งทาง ลงแค่ครึ่งเดียว

ให้เสียดายสิ่งที่มีในเล่มเล่นๆ ฮาาาาาาาาาาาาาาาาาา

#prooflove

ฮันฮยอนน้อย สักวันเราต้องเจอกันแน่นอน

ฮันฮยอนน้อย สักวันเราต้องเจอกันแน่นอน

theagelessvampirediva:

Shall we spend a moment to admire Hyunseung’s caring attitude towards his sick friends…

(via ilostaneyebutgainedawing)

Sexy Junhyung.

(Source: b2stboy, via effinbeast)

[UPDATE] Shadows of the Dark (SOTD)

jhhs-1505:

Pairings: main!Junseung; side!Dooseob, Kiwoon & many more
Summary: When the light shines, pure darkness turns into shadows.
Warning(s): Angst plot that might cause you to start crying.

ป่าเถื่อน